In een vorige blog laat ik weten met veel plezier een concert van Nicki Minaj te hebben bezocht. Het was destijds echt een mooie voorstelling en toen ik het nieuws vernam dat ze opnieuw naar Nederland komt, ditmaal voor haar nieuwste album Pink Friday 2, heb ik weer een ticket gekocht. Ik vind het leuk om beroemdheden live te zien performen op een mooi groot podium. Het concert van Nicki Minaj begon veel te laat. Er was via Ziggo Dome een bericht gekomen dat je er rekening mee moet houden dat de artieste later begint dan de oorspronkelijke aanvangstijd. Het concert begon misschien al om acht uur. Maar pas om kwart voor elf kwam ze dan achter de coulissen vandaan. De berichtgeving duidt later aan dat het publiek dusdanig kwaad was dat er boe geroepen werd naar haar. Zelf deed ik hier niet aan mee, ik heb het ook niet opgemerkt. Maar als het zo was, dan duurde het niet heel lang (gelukkig). Vanzelfsprekend, duurde haar concert iets korter dan het vorige, hoewel het ook gewoon uitliep omdat ze later op de avond pas begon met optreden. Ik vind haar nieuwe album ook goed, misschien niet zo goed als Queen maar er staat van de andere kant geen enkel nummer op dat ik niet mooi vind. Deze show vond ik dus uiteindelijk toch ook heel onderhoudend, ze begon aan het einde van het concert ook wat langer tegen het publiek te praten. Hoewel dit niet heel goed te volgen was, deed ze duidelijk haar best om contact te maken met het publiek. Ik vind Nicki Minaj nog steeds de beste aller tijden.

23 mei 2024

Op 10 oktober 2024 ben ik naar een concert geweest van Janet Jackson. Vanuit een hotel ben ik naar Ziggo Dome gelopen. En na het voorprogramma van Wycleaf Jean, begon zij. Keurig op tijd. Ze kan nog steeds heel goed dansen en deed in vlot tempo achter elkaar allemaal van haar klassiekers. Ze heeft een ongelofelijk lange discografie en haar nieuwste album komt uit 2015. Ik heb het super leuk gevonden om zo’n grote artieste van dichtbij te zien dansen en zingen, haar stem is prachtig. Het was een mooi concert, echt subliem.

Na veel speurwerk op het internet heb ik definitief een (groeps)reis naar zuid-Marokko via Shoestring geboekt. Deze reis was in vergelijking met de aanbiedingen op andere websites in verhouding het goedkoopste en het reisprogramma sprak mij erg aan. Op zondag ben ik vertrokken en ik vloog met een tussenstop in Casablanca naar Marrakech met Royal Air Maroc. De reis verliep voorspoedig en tijdens mijn vlucht ontmoette ik de meeste van mijn reisgenoten. We werden van het vliegveld gehaald door onze gids Hassane en naar hotel Ali gebracht midden in het centrum van Marrakech. Het Djemaa el Fna plein is het bruisende hart van de stad en de bedrijvigheid op dit plein verandert continu van karakter. De ochtendmarkt maakt laat in de middag plaats voor slangenbezweerders, muzikanten, acrobaten en verhalenvertellers en tegelijkertijd openen eettentjes met heerlijke kebabs en salades. De eerste dag hadden we als excursie een wandeling langs bezienswaardigheden in Marrakech op het programma staan. In de nauwe straatjes van de Middeleeuwse medina kwam ik ogen tekort. Kleine poortjes bieden toegang tot onder andere oude paleizen en wij bezochten er eentje.

De volgende dag hadden we een beetje genoeg van de drukte van Marrakech en dat kwam mooi uit want we gingen op excursie naar Imlil (dat ligt in het hoge Atlas gebergte) en hier maakten we een lange wandeling met overweldigend uitzicht.

Met het busje vervolgden we de reis naar Aït Benhaddou waar één van de grootste kasbah complexen van het land is gevestigd. De kasbah was het decor voor vele films zoals ‘Astrix en Obelix’ en ‘Gladiator’.

De volgende dag gaan we verder op weg naar Merzouga voor een overnachting in een nomadentent en een tochtje op een dromedaris. Het uitzicht van de Sahara woestijn was overweldigend mooi. Grote delen van de Sahara bestaan uit wandelende duinen die voortdurend van vorm veranderen door het verstuiven van het fijne zand. Wij maakten een tochtje op de dromedaris bij zonsopgang en de woestijn biedt dan een fraai pallet aan diepwarme tinten, van roze en rood naar oker en goud.

’s Ochtends vervolgt de groepsreis richting Gorge du Todra waar een mooie groene vallei ligt. Na aankomst is er tijd om bij het zwembad te chillen en de volgende dag start de wandeling door de vallei. Je wandelt langs de oevers van de rivier over wandelpaadjes door groentetuinen.

We reizen verder af naar Quarzazate en onderweg komen we langs de groene Dadesvallei, ook wel ‘het land van de duizend kasbahs’ genoemd. We bezochten Kasbah Amridil. Deze Kasbah is in de zeventiende eeuw gebouwd en doet dienst als openluchtmuseum.

De dag erna rijden we in 5,5 uur naar een stad Taroudannt. Deze vijfde koningsstad van Marokko heeft een provinciaal karakter. Binnen de zware stadsmuren gaat het leven traag en loom zijn gang. Het centrale plein heeft talrijke cafeetjes die schaduw bieden en gelegenheid geven om het dagelijks leven van dichtbij gade te slaan. Het is misschien wel de meest Marokkaanse stad van het zuiden. Het vruchtbare landbouwgebied levert groentes, fruit en olijven en de groothandel vindt nog steeds plaats op knollenveldjes binnen de stadsmuren. Handel wordt per ezel, kameel of handkar aangevoerd. Taroudannt staat van oudsher bekend om zijn berberzilver en kunstnijverheid van de Touaregs.

Dan gaan we vanuit Taroudannt naar het kustplaatsje Essaouira. Het stadje ligt tamelijk geïsoleerd te midden van een met lage bomen en struiken beboste kust op een uitstulping waarop het hele jaar hoge golven schuimend opeenspatten. Het is de meest pittoreske kustplaats aan de Atlantische kust van Marokko. De oude citadel is omgeven door stadsmuren gemaakt van zwart natuursteen, waardoor de stad een heel ander aanzien heeft dan de ommuurde steden van het binnenland, waar rood zandsteen domineert. De hoog gebouwde huizen steken ruim uit boven de muren. Ze zijn wit gekalkt en vaak voorzien van fris blauw geschilderde deuren. De gezellige medina is met de rechte straatjes redelijk overzichtelijk.

Dan komt na drie nachten in Essaouira de reis alweer ten einde. We verblijven nog een nacht in een super luxe hotel in Casablanca en dan is het tijd om te vertrekken naar het vliegveld. We brengen voordat we aankomen in het hotel nog een bezoek aan de op één na grootste moskee ter wereld waar je ook nog eens binnen mag fotograferen. De immense Hassan II moskee heeft een minaret van tweehonderd meter hoog en biedt ruimte aan meer dan honderdduizend gelovigen. De bouw van de moskee heeft naar schatting 750 miljoen euro gekost. De kosten werden grotendeels door middel van donaties van gelovigen betaald.

• 

• 

• 

Einde van de reis

Heel in het beginne kon Nicki Minaj het bij mij niet winnen van Beyonce of Rihanna, maar haar muziek begon me op een andere manier op te vallen en toen was ik om. De muziek van Nicki Minaj is je van het. Ik begon een zomervakantie te luisteren naar haar cd ‘Pink Friday: Roman Reloaded’ en omdat ik dat album zo ontzettend goed vond, ben ik naar al haar vroegere albums gaan luisteren. Ik weet dat Nicki Minaj ook vaak voorkomt in de muziek van andere sterren en haar gezicht komt regelmatig voorbij in videoclips die bestaan uit samenwerkingen met andere artiesten. Ik denk dat dat ook een van haar sterke kanten is. Ze heeft een sterke persoonlijkheid en met het album na ‘Pink Friday: Roman Reloaded’ genaamd ‘The Pinkprint’ sloeg ze voor mij nog een keer een compleet nieuwe weg in. Geen zoetsappige uptempo nummers meer maar mooie langzame ballads afgewisseld met down to basic hiphop/rap. Nu haar nieuwste album ‘Queen’ uit is ben ik daar meteen naar gaan luisteren en ik was verkocht. Zo’n coole plaat is het geworden. Ik heb besloten om naar haar optreden in Ziggo Dome te gaan op maandag 26 maart. Ik had een airbnb geboekt vlakbij Ziggo Dome en kon het zo op die manier meemaken. Het was een heel vet optreden en ik heb hieronder enkele video’s geupload die een impressie geven van de avond.

EUROSONIC 2018 – 18 januari en 19 januari

Ik ben op donderdags en vrijdags naar het Eurosonic festival geweest. Het echte programma begon beide avonden om 20:00 maar ik ben op de eerste dag al rond 19:00 aanbeland in de benzinebar. Dat er een strak programma is waarvoor je je polsbandje moet laten zien om naar binnen te kunnen, betekent niet dat er wel een fix aantal losse gratis optredens zijn. Bijvoorbeeld de voor mij nog steeds onbekende ruige rockband in de benzinebar in de hoekstraat. Vervolgens neem ik een kijkje bij Lola, maar hier speelt nog steeds niks. Om acht uur begint Andrea Belfi in der AA-theater, het is een interessant muzikaal intermezzo op de drums maar ik mis een melodie en ritme. Ik ga daarom verder naar Vuur in de machinefabriek. Deze muziek klinkt een beetje zoals within temptation met een sprookjesachtige melodie op een harde rock achtergrond. I feel it in my bones zingt ze, it weights a million stones. Erg vindingrijk, grap ik bij mezelf. Vervolgens is het tijd voor een hamburger bij de Mc Donalds voordat ik naar het volgende optreden ga. Ik ga kijken bij Small Town Bandits in de walrus. De sfeer in de lange smalle kroeg is een beetje intiem en vanaf mijn barkruk hoor ik zelfs een stukje a capella. Tijd om weer naar een groter optreden te gaan. Ik kies voor Janice in Grand Theatre maar eenmaal daar aangekomen wordt verkondigd dat een andere band in plaats van Janice speelt omdat ze niet wilde touren vanwege de storm. Ik vertrek naar Groninger Forum voor een optreden van Tom Grennan maar er staat een lange rij voor de deur. Op naar het volgende optreden dan maar, een kwartier voor aanvang aanwezig zijn op locatie betekent tenminste meestal dat je aan de beurt komt om te kijken. Ik vlieg op mijn fiets alvast naar der AA-kerk voor een optreden van Wildwood Kin. De sfeer in de kerk is prachtig en het optreden vanaf kwart over tien kan mij niet lang genoeg duren. Het zijn drie Britse meiden: een nichtje met 2 zusjes. We’re a family band grapt de leadzangeres. De muziek klinkt een beetje als die van The Corrs. Heel aangenaam en verfrissend klinken de drie stemmen samen en daarbij spelen ook nog de zusjes op gitaar en het nichtje (de blonde leadzangeres met een onwijs gave muts op) op een drumstel (in ieder geval staat er een grote trommel waar ze met een stok op slaat). Dan kijk ik even boven in de zaal bij Weird Bloom in Huis de Beurs (even voor elven) maar dit optreden is mij een tikje te vreemd. Dan naar het Heerenhuis voor een optreden van Canshaker Pi, het is er gezellig in het kleine zaaltje maar ik haal er alleen een biertje en blijf verder niet lang. Ik ben niet zo onder de indruk van de een beetje alternatieve pop-rock muziek die ze samen maken. Wanneer ik het zaaltje uitloop dan zie ik dat er mensen wachten om naar binnen te kunnen gaan. Ik kijk even bij Mutua Fides waar the Magnettes beginnen te spelen. Dit vind ik ook zulke vreemde muziek dat ik besluit meteen weer te vertrekken na een paar minuten te hebben geluisterd en ik vertrek naar de Lutherse kerk voor een optreden van Tom Walker, eerst sta ik buiten te wachten tot half een en dan is de muzikant bijna uitgespeeld maar de laatste tien minuten mag ik nog net naar binnen. Vervolgens naar Minerva voor een kort stukje optreden van Pom Poko. Het zit er lekker met een biertje op de trap van het kunstgebouw en het was maar een klein stukje fietsen vanaf de kerk. Vervolgens ga ik naar de VERA voor het optreden van de aanbevolen zeal&ardor. Tegen alle verwachtingen in kan ik de laatste vijf minuten van het optreden nog meemaken. In de VERA werd na dit optreden iedereen gereed gebracht voor de after party en er ging een DJ spelen. De mensen die aanwezig waren begonnen voorzichtig aan te dansen en het feest kan beginnen! Ik heb zelf een ticket voor de afterparty Appelsap gekocht in Oost, een ruime feestgelegenheid in de Oosterstraat. Dit blijkt meer een schoolfeest te zijn voor jongeren en een heleboel jonge MBO scholieren hebben een ticket gekocht voor dit festival. Ik voel me een buitenbeentje en ga rond drie uur naar huis. De volgende dag kan het feest weer beginnen. Ik start in de lutherse kerk bij een optreden van David Keenan, hij kan prachtig zingen en ookal ben ik gauw weer vertrokken, ik ben zeker nog van plan om naar zijn muziek te luisteren op Spotify. Ik kijk nog even bij Alfa Mist in der AA-theater maar dit spreekt me niet aan en ik besluit om helemaal te genieten van een optreden van Foe in de doopsgezinde kerk. Hij is afkomstig uit Frankrijk en kan ookal zo mooi zingen dat je er kippevel van krijgt. Dan volg ik een optreden van VERA in de Machinefabriek. Net als gister is het een van de mooiste podia van het festival en de muziek klinkt waarachtig goed met drums, gitaar en saxofoon. Een beetje vreemd maar wel mooi. Ik ga even langs het open podium ESN play op de Ossenmarkt maar deze band Pale Waves valt ontzettend tegen. Dan naar het gymnasium, daar ben ik ruimschoots op tijd voor een optreden van Ana Curcin van tien over tien tot tien voor elf ongeveer. Anders dan gisteravond heb ik niet zo heel veel zin om naar de optredens te kijken en een beetje met tegenzin fiets ik naar mijn volgende bestemming. Dat is Ulfur Ulfur in Grand theatre. De band rapt in het IJslands op ruige rockmuziek en ondanks dat het niet mijn smaak is, vermaak ik mij prachtig in de grote zaal. Hierna eet ik een broodje joppie van de Febo maar het valt verkeerd en in plaats van dat het me energie geeft wil ik graag naar huis. Ik kijk nog naar Theo Lawrence&The Hearts in Mutua Fides, bij Bruno Belissimo in het News Cafe en D/Troit in Huize maas. Naar huis gaan geeft me op dat moment een goed gevoel en ik denk nooit dat het helemaal verkeerd is om naar huis te gaan wanneer het feest nog in gang is, dan houd je er een keer thuis ook meer een feestgevoel aan over. Het was leuk!!

https://www.eurosonic-noorderslag.nl/nl/

 

Zomaar spontaan besloot ik om eens een stedentrip te maken. Of nee, het idee kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Een vriend van me die in München woont en die ik afgelopen zomer heb leren kennen tijdens een activiteit met Aegee in Samara (Rusland). Die woont en werkt er. En het leek mij leuk hem een keer op te zoeken. Zelf is hij helemaal niet zo enthousiast over de stad waarin hij woont, maar zijn baan vindt hij daarin tegen helemaal fantastisch. Ik heb besloten de goedkoopste treintickets te boeken al ver van tevoren, maar die treinen vertrekken dan al voor zeven uur in de ochtend. Ik had in Duitsland Airbnb geboekt, mijn Airbnb addres in München kostte mij iets van 320 euro en dat komt toch neer op meer dan zestig euro per nacht. Wat ik daarvoor terug kreeg komt later in dit verhaal. Ik vertrok op woensdag 4 oktober naar mijn hostel in Amsterdam waar ik noodgedwongen moest verblijven in de nacht voor de ochtend dat mijn trein vertrok naar Hannover en van Hannover naar München. Ik redde het makkelijk om zes uur in de ochtend van station Muiderpoort naar Amsterdam centraal en de trein vertrok op tijd. De trein kreeg later alleen helaas vertraging door een stroomstoring en we waren meer dan een uur langer onderweg. Gelukkig is je ticket in Duitsland bij vertragingen ook geldig voor treinen die later vertrekken dan de tijd waarvoor je bent ingeboekt. En kon ik gewoon een trein met een vertrektijd een uur later dan oorspronkelijk nemen vanuit Hannover. Het is ongeveer acht uren reizen in de trein en rond vier uur in de middag kwam ik aan op München centraal. Hier kon ik een tram nemen naar Chiemgaustrasse 87, mijn Airbnb addres. Van tevoren had ik via whatsapp aan een andere Italiaanse vriend die ik heb leren kennen in Samara, laten weten wat mijn plannen zijn. En aangezien ik een tweepersoonsbed had geboekt kon hij ook wel komen, suggereerde ik destijds. En daar speelde hij handig op in, door meteen te laten weten dat hij zou komen. Donderdag 5 oktober was Andrea uit Milaan zelfs al eerder bij het Airbnb addres aangekomen dan ik. We hebben samen mijn bagage omhoog getild via de trappen naar de vijfde verdieping van de flat, hier woont Khaki onze verhuurder. Omdat hij twee slaapkamers heeft, kan hij twee kamers verhuren wanneer hij en zijn vriendin dat willen. Twee Chinese meisjes sliepen in de slaapkamer die ik oorspronkelijk had geboekt, en wij kregen een iets minder mooie slaapkamer (ook al stond er wel een televisie met internetverbinding naar youtube, netflix deed het helaas niet hun abonnement hierop was verlopen). De eerste avond hebben we meteen een afspraak gemaakt met de jongeman uit München genaamd Johannes (oorspronkelijk komt hij uit Oostenrijk maar hij is gaan studeren in Saarbrücken en verhuist naar München voor zijn werk). En we zijn naar een traditioneel Beiers restaurant geweest, ik had een schnitzel met aardappelsalade en groente. De volgende dag waren Andrea en ik al voor negen uur ’s ochtends op om ons klaar te maken de stad te verkennen. We stapten uit op Marienplatz, het meest centrale plein van de stad waar het oude raadhuis staat met een toren van waaruit je de stad kan bekijken. Iedere dag op drie verschillende tijden gaan de poppen in de toren ronddraaien en dat is een mooi schouwspel. Eén van mijn laatste dagen heb ik hiernaar gekeken om twaalf uur in de middag. Tegenover het draaiende poppenspel schijnt een café te zitten van waaruit je binnen een goed zicht hebt op de voorstelling, maar ik kon niets vinden in de gebouwen er tegenover behalve winkels. Nadat Andrea en ik Marienplatz hadden verkend zijn we binnengestapt bij het toeristenkantoor dat aan de marktplaats gevestigd is. Ze legden er uit dat we met onze dagkaarten voor openbaar vervoer de stad zowel per metro, S-bahn als wel met de bus en metro mogen verkennen. Er is in Duitsland dus geen kans dat je zelf hele einden moet lopen, wel bestaat er een kans dat je de straat waar je naar toe moet lopen toch niet kan vinden zodra je uit de tram of metro stapt. Maar gelukkig werkt google maps er dan prima. We konden er bijvoorbeeld voor kiezen om die dag de museum bus te nemen, daarvoor moesten we eerst met tram 19 die vertrok vanuit een zijstraat van Marienplatz naar Ostbahn (een soort klein busstation). En vanuit hieruit bus 100 nemen die stopt bij alle musea en pinakotheken, de museumlijn. We hebben dit gedaan en zijn uitgestapt bij National Beyerisch museum. De verscheidenheid aan kunststukken was hier enorm en het prachtige gebouw telde wel drie verdiepingen. Er was veel kerkelijke kunst uit de middeleeuwen en ook veel goud en andere schilderijen uit de tijd van de Renaissance. Vervolgens zijn we een bier hal gaan opzoeken, het is in Duitsland heel normaal om overdag hier af te spreken om bier te drinken en in sommige gedeeltes mag je je eigen voedingswaren nuttigen. Ik koos voor een witbier en Andrea voor een glas thee. Vervolgens wisten we niet wat we nog moesten doen en omdat het al tegen zessen liep zijn we terug gegaan naar de flat. De volgende dag waren we een stuk later op pad en had Andrea een verdrietige mededeling hij moest vanwege zijn werk helaas al weer eerder naar huis. Hij vertrok de volgende ochtend (op zondag 8 oktober) maar die zaterdag zijn we na een kop koffie bij Starbucks naar de residentie geweest van de vroegere koning (Maximilian) en hier stonden ook veel oude kunststukken en meubilair het gebouw telt meer dan honderd zalen allemaal opengesteld voor publiek. Niet alle meubels stonden er van origine ook al, en ook veel van de kunstschatten kwamen van andere landgoeden en residenties in Duitsland, maar wat de originele functies van de verschillende zalen waren dat stond steeds keurig op bordjes omschreven. Sommige zalen waren helemaal alleen gebaseerd op toewijding aan het katholieke geloof en de grootste zalen vormden vroeger vaak de ruimtes voor feestelijke partijen. Nadat het museum ging sluiten om vijf uur zijn Andrea en ik opnieuw naar een bierhal geweest maar dit keer meer in het centrum. Daarna hebben we de Engelse tuin gezien en daarbij kwamen we langs Haus of Kunst waar we even binnen zijn gestapt. Daarna was het alweer tijd om videoclips te gaan kijken op de kamer. De volgende dag sliepen we een beetje uit en heb ik Andrea uitgezwaaid. Vervolgens ben ik alleen gaan wandelen door de stad. Ik ben soms zomaar in een tram gestapt om te kijken op wat voor plaats die eindigde en wat daar te zien was, en onderweg zie je ook een groot gedeelte van de stad. Na het doen van wat boodschapjes in de stad en het bezoeken van het Joden museum, was het alweer tijd om naar de flat te gaan. De volgende dag heb ik uitgeslapen en heb ik nog meer rondgedwaald helaas waren de musea dicht en had ik niet veel tijd en geld om nog andere dingen te gaan doen. In de avond had ik een eetafspraak met Johannes, ik kon zelf zijn huis vinden. De volgende ochtend was het alweer tijd om te vertrekken terug naar Nederland. Het was een leuke, geslaagde stedentrip. https://www.timetomomo.com/gratisgids<img

In 2016 is er een initiatief ontstaan vanuit de Rijksuniversiteit van Groningen om jonge afgestudeerden met elkaar in contact te brengen via een alumni vereniging. Er bestaat een alumni kring (de Aduarderkring) voor afgestudeerden van meer dan twintig jaren geleden. Daarin is er geen ruimte voor de hoeveelheid jonge afgestudeerden die voor het eerst kennis maken met de arbeidsmarkt en een baan zoeken of al aan het werk zijn. Bij de eerste bijeenkomst van ‘Jonge Alumni’ georganiseerd door twee medewerkers van de afdeling communicatie aan de RUG, liep je na afloop de kans om actief te raken bij Jonge Alumni door op een evaluatie-formulier aan te geven dat het je leuk lijkt actief betrokken te worden bij een commissie ‘Jonge Alumni’. Ik heb dit gedaan en al snel ben ik persoonlijk uitgenodigd voor een eerste vergadering en sindsdien mag ik mij ambassadeur bij ‘Jonge Alumni’ noemen. Onze eerste bijeenkomst was een workshop waarbij we leerden presenteren. Bij de tweede bijeenkomst kregen we een lezing van verschillende promovendi en mensen die werken aan de RUG waarbij het publiek vragen kon stellen over hun studententijd en andere studie-ervaringen. Gisteren 18 september om half acht in de avond begon de eerste bijeenkomst van dit studiejaar 2017/2018 georganiseerd door onze commissie. Na een half uurtje inloop begon onze spreker ‘Hoang Nguyen’ met praten. Hij vertelde eerst dat hij werkt voor ‘Career Services’ aan de RUG en dit centrum bestaat voor jongeren om terecht te kunnen met vragen over hun toetreding tot de arbeidsmarkt. Studenten mogen hem altijd vragen voorleggen over onderhandelen (het onderwerp van deze lezing) en hem ook per e-mail een vraag voorleggen. “De meeste mensen zijn bang dat een toekomstige werkgever geen vast contract wil aanbieden bij onderhandelen”, begint hij. “En sommige mensen schamen zich voor het idee om te gaan onderhandelen”. Zo wilde zijn eigen vader, toen hij nog als zoon van een Vietnamese vader en Vietnamese moeder leefde in het buitenland, altijd onderhandelen over de prijs van kleding. Hij zocht eerst een hele bult kleding uit voor zijn gezin en begon daarna pas te onderhandelen over de prijs. In Nederland is het op de arbeidsmarkt enigszins een trend om op een gedegen manier te onderhandelen over salaris maar bijvoorbeeld ook over aantal vrije vakantiedagen, of het wel of niet krijgen van een vast contract. De manier waarop je een voorstel doet (je moet hierin met je woorden heel aardig blijven zegt Hoang) en lichaamstaal zijn belangrijk. In de zaal heeft een percentage van tien procent al wel eens onderhandeld over salaris maar de meeste mensen niet. Zij hebben bijvoorbeeld geen andere keuze dan vast te houden aan een stramien, zoals wanneer je werkt bij de overheid en alles vaststaat in een CAO. Redenen om wel te onderhandelen zijn in de zaal bijvoorbeeld je oorspronkelijke salaris te laag vinden. Of er nog niet achter zijn of je werkgever je wel in het bedrijf wil houden. Het eerste volgende begrip dat we uitgelegd krijgen is BATNA. Dit is een afkorting van Best Alternative Through an Negotiating Agreement. Het gaat erom dat je behalve de prijs waarover je wilt onderhandelen (bijvoorbeeld een salarisverhoging van tweeduizend euro per jaar) nog een alternatief  voorstel hebt (bijvoorbeeld een loonsverhoging  van vijfhonderd euro per jaar en een vast contract). Wanneer je onderhandelingen goed gaan dan verandert de waarde van je BATNA continu en is het niet je BATNA die je als eerste prijs geeft maar gaat het in eerste instantie om je voorstel. Wanneer je je BATNA meteen prijsgeeft dan kan de ander daar gelijk op inspelen en dan gaat het niet lang genoeg om je voorstel. Hoang raadt je aan om in je eerste voorstel over iets hogere waarden te onderhandelen dan je precies eist. Op die manier kom je eerder bij een bedrag uit dat meer is dan je al verdient. En het is sterk afgeraden om over je alternatieve voorstel tegen je baas te liegen. Weer een andere kant van het verhaal is om je baas meerdere concessies te doen (met twee concessies achter elkaar verloochen je je Batna en kom je wanhopig over). En bedenk je dat de cijfers waar je mee aankomt bij je onderhandelaar altijd moeten kloppen. Probeer je ook te verdiepen in de Batna van de tegenpartij zodat je een eerste voorstel meteen al van tafel kan vegen. Met andere woorden is onderhandelen een belangrijke manier om erachter te komen wat je tegenpartij nu eigenlijk van je vindt en kan je door steeds verder te onderhandelen er achter komen wat je meerwaarde is voor de organisatie. Onderhandelen is dus niet perse negatief, hoewel onderhandelen volgens Hoang meer vanzelfsprekend is bij commerciele instellingen dan bij zorg- of overheidsinstanties. Na de lezing doen we voordat we afsluiten in groepjes nog een casus na, waarbij we zogenaamd onderhandelen over salaris en het aangeboden krijgen van een vast contract. Vervolgens gaat iedereen een drankje halen en napraten over de lezing en rond half  elf is de avond voorbij. Het was een interessante en leerzame lezing. Bedankt Hoang Nguyen!

http://www.rug.nl/alumni/stay-active/jong_alumni_netwerk/jonge-alumni-netwerk

Op vrijdagavond 18 november was er een concert van Kraantje Pappie in de Oosterpoort. Kraantje Pappie is een Nederlands hiphop-artiest en presentator. Er kwamen eerst twee andere rappers met een dj en ook al stond er op het toegangskaartje dat het om acht uur zou beginnen, kwam de Groninger rapper Kraantje Pappie pas om half tien op het podium. Het concert was ter promotie van zijn album Crane III en natuurlijk deed hij ook nummers van zijn vorige albums. Er waren heel veel middelbare scholieren en het geheel had daarom wel wat weg van een schoolfeest. De zaal was ook niet zo groot. Eerst klapte iedereen gewoon mee maar bij sommige van zijn hits werd het publiek wel even net wat enthousiaster. En begonnen de meeste jongeren te dansen en met hun armen te zwaaien. Zoals bij het nummer ‘De manier waarop jij danst’. Iedereen ging uit zijn dak en Kraantje Pappie deed zijn overhemd uit waardoor je al zijn tatoeages kon zien. Het was helemaal te gek. Alle albums van Kraantje pappie zijn te waanzinnig goed. Hij sloot af met een bedankje voor alle medewerkers van licht en geluid en zijn managementteam waarin onder andere zijn zusje zit. Hij heeft in totaal zes albums gemaakt. Van Crane zijn er behalve III ook II en I. Zijn eerste hitsingle ‘Waar is Kraan?’ uitgebracht in 2012 deed het ook erg goed bij het publiek en hij had de zanger uit de video naast hem staan op het podium. Zijn nieuwste single met Bizzy ‘De Manier’ deed hij zelfs twee keer.

https://www.youtube.com/watch?v=3MLZMY6TrIU

 

 

 

Op een gewone woensdag fietste ik door het centrum naar Beans&Grapes in de Folkingestraat. Het is in principe een wijnwinkel met wijnen uit veel verschillende Europese landen en Afrika. Maar ik kwam hier omdat we een lezing kregen voor alumni leden van Odiom. Odiom is een studievereniging voor alle studenten van pedagogische wetenschappen aan de RUG. Er zijn wel vaker activiteiten maar om samen te kletsen met andere al afgestudeerde studenten is veel leuker, je krijgt zo te weten wie er al aan het werk is en waar. Er stonden de hele tijd hapjes op tafel en we kregen drie verschillende witte wijnen en drie verschillende rode wijnen. Tussen de witte en rode wijnen in kregen we een lezing over sensorische informatieverwerking. Het ging erom dat we ons ervan bewust kunnen zijn dat informatie via verschillende manieren binnenkomt. Via het horen, ruiken, zien en zoals vanavond ook proeven. Hij vertelt ons dat we allemaal op een andere manier gevoelig zijn voor prikkels van buitenaf. Niet dat we allemaal hoog-sensitief zijn (voor deze mensen zijn de prikkels die in principe normaal te verwerken zijn al snel te veel) of autistisch (deze mensen reageren helemaal niet op prikkels uit de omgeving), maar er zijn dan nog vier verschillende manier waarmee we op prikkels kunnen reageren:

-prikkelvemijdend

-prikkelzoekend

-overgevoelig

-ondergevoelig

Heel precies heb ik niet onthouden wat deze vier verschillende manieren inhouden. Maar introspectie ofwel het aanvoelen van interne signalen is erg belangrijk. Bijvoorbeeld wanneer we een hand door ons haar halen of met een pen beginnen te tikken. Dan moeten we dit voor onszelf wel op de juiste manier waarnemen. We reguleren dus zelf ons sensorische systeem bijvoorbeeld door een jasje uit te trekken wanneer we het warm krijgen. Verder kunnen we de sensorische informatieverwerking koppelen aan bepaalde ziekteverschijnselen. Bijvoorbeeld vrouwen met autisme (en niet goed reageren op prikkels van buitenaf omdat ze autisme hebben) hebben een grotere kans op het ontwikkelen van een burn-out dan mannen met autisme (en dezelfde beperkingen in de sensorische informatieverwerking ervaren). Omdat vrouwen meer de behoefte hebben om te voldoen aan verwachtingen vanuit de omgeving dan mannen. En daarom nog meer stress voelen wanneer dat niet lukt.

Wie zin had in nog en wijntje kon nog een keer vragen om een wijntje te laten bijschenken en je kon nog de hele avond nakletsen. Om tien uur in de avond werd de avond afgesloten en werden er nog twee ere-leden aangesteld die veel voor Odiom hebben gedaan toen ze nog student waren (o.a. een bestuursjaar etc.). Het was een zeer geslaagde avond en de wijn bij Beans en Greaps is lekker. Een echte aanrader is bijvoorbeeld de rode Proeze tinto uit Spanje.

ODIOM

Ik ben op zaterdag 10 september naar het Take Root Festival geweest in Oosterpoort Groningen. Er was een programma samengesteld met verschillende artiesten van twee uur ’s middags tot twaalf uur ’s nachts. Ik heb een ontzettend leuke dag gehad en geswingd bij alle optredens. Een paar optredens sprongen er echt uit zoals het optreden van ‘The Jayhawks’ met de leadsinger van de band sta ik samen op de foto (zie media bij deze blog). Deze muziek klonk een beetje zoals Coldplay en de leadsinger Gary Louris heeft een ontzettend mooie diepe warme stem. De organisator van het evenement kwam voorafgaand aan hun optreden op het podium en vertelde dat hij soms naar Amerika gaat om in tweede-hands platen zaken cd’s te kopen van nieuwe nog-niet-ontdekte bandjes. Vijf jaar geleden kocht hij een cd van ‘The Jayhawks’ en sindsdien is hij helemaal verkocht. “Ik ben ontzettend  trots dat we ze vorig jaar al hebben mogen ontvangen in de Oosterpoort met Take Root festival en dat we ze hier vanavond weer hebben voor een optreden in de grote zaal”: aldus de organisatie. Het optreden van ‘Daniel Romano’ was ook heel mooi en de muziek van hem en zijn band is zeker de moeite waard op te zoeken op soundcloud of youtube. Hij heeft een heel apart stemgeluid. Er waren aansluitend de hele tijd optredens in de kleine zaal, de kelder, foyer, grote zaal en binnenzaal. Je kon dus niet alles beluisteren en moest tussen de artiesten kiezen. De sfeer was erg gezellig en je kon er opvallend veel verschillende soorten etenswaren kopen. Wie al om 14:00 uur binnen was kreeg rond een uur of zeven wel honger natuurlijk en toen was het festival nog lang niet voorbij. Eén van de andere mooiste optredens was al om half zes in de kleine zaal van Sam Beam en Jessica Hoop. Ze zingen samen prachtig en zij heeft de meest bijzondere stem in de wereld, de liedjes zijn ontroerend en raken je ziel. Samen op een podium met alleen een gitaar ter begeleiding was iedereen betoverd door de klanken van hun muziek. Een ander opvallend goed optreden was van Doug Seegers hij zingt echte country met een modern tintje. Door verschillende muziekinstrumenten te gebruiken zweepte hij samen met zijn band het publiek op en werd er in de zaal enthousiast meegeklapt. Hij vertelde dat hij vroeger dakloos was totdat hij onder een brug zijn eerste nummer componeerde. Het Take Root festival is nog niet helemaal afgelopen want onder deze naam (Take Root) worden veel artiesten opnieuw aangekondigd in Oosterpoort of jazzcafé “de Spieghel” in Groningen. De artiesten uit Amerika komen terug voor een klein of een groot solo optreden. Zelf ga ik op 9 november opnieuw naar een optreden van Doug Seegers. Je kan kaarten kopen via de site van Oosterpoort. Er waren nog veel meer goede optredens van bekende namen uit Amerika. Het was voor mij een ongelofelijk leuke swingende dag. Bij kadepop bestond het festival uit twee dagen binnen en buiten muziek in de oude suikerfabriek van Groningen. Ik kwam er rond twee uur op zondag en toen stond er nog maar een enkel klein bandje buiten zijn muziek te spelen. Binnen was een hele grote zaal en daar kwamen enkele hele grote namen. Zoals Causes, Haevn en My Baby. Ook echt opvallend goed waren The Brahms. Er was buiten lekker eten te koop (Indonesisch). En er stond ook de hele avond een rij voor de patatkraam. Het was een ontzettend leuk festival en met een polsbandje om kon je gewoon in en uitlopen.

https://www.youtube.com/watch?v=eE-bo7Nr5XU

https://www.kadepop.nl