EUROSONIC 2018 – 18 januari en 19 januari

Ik ben op donderdags en vrijdags naar het Eurosonic festival geweest. Het echte programma begon beide avonden om 20:00 maar ik ben op de eerste dag al rond 19:00 aanbeland in de benzinebar. Dat er een strak programma is waarvoor je je polsbandje moet laten zien om naar binnen te kunnen, betekent niet dat er wel een fix aantal losse gratis optredens zijn. Bijvoorbeeld de voor mij nog steeds onbekende ruige rockband in de benzinebar in de hoekstraat. Vervolgens neem ik een kijkje bij Lola, maar hier speelt nog steeds niks. Om acht uur begint Andrea Belfi in der AA-theater, het is een interessant muzikaal intermezzo op de drums maar ik mis een melodie en ritme. Ik ga daarom verder naar Vuur in de machinefabriek. Deze muziek klinkt een beetje zoals within temptation met een sprookjesachtige melodie op een harde rock achtergrond. I feel it in my bones zingt ze, it weights a million stones. Erg vindingrijk, grap ik bij mezelf. Vervolgens is het tijd voor een hamburger bij de Mc Donalds voordat ik naar het volgende optreden ga. Ik ga kijken bij Small Town Bandits in de walrus. De sfeer in de lange smalle kroeg is een beetje intiem en vanaf mijn barkruk hoor ik zelfs een stukje a capella. Tijd om weer naar een groter optreden te gaan. Ik kies voor Janice in Grand Theatre maar eenmaal daar aangekomen wordt verkondigd dat een andere band in plaats van Janice speelt omdat ze niet wilde touren vanwege de storm. Ik vertrek naar Groninger Forum voor een optreden van Tom Grennan maar er staat een lange rij voor de deur. Op naar het volgende optreden dan maar, een kwartier voor aanvang aanwezig zijn op locatie betekent tenminste meestal dat je aan de beurt komt om te kijken. Ik vlieg op mijn fiets alvast naar der AA-kerk voor een optreden van Wildwood Kin. De sfeer in de kerk is prachtig en het optreden vanaf kwart over tien kan mij niet lang genoeg duren. Het zijn drie Britse meiden: een nichtje met 2 zusjes. We’re a family band grapt de leadzangeres. De muziek klinkt een beetje als die van The Corrs. Heel aangenaam en verfrissend klinken de drie stemmen samen en daarbij spelen ook nog de zusjes op gitaar en het nichtje (de blonde leadzangeres met een onwijs gave muts op) op een drumstel (in ieder geval staat er een grote trommel waar ze met een stok op slaat). Dan kijk ik even boven in de zaal bij Weird Bloom in Huis de Beurs (even voor elven) maar dit optreden is mij een tikje te vreemd. Dan naar het Heerenhuis voor een optreden van Canshaker Pi, het is er gezellig in het kleine zaaltje maar ik haal er alleen een biertje en blijf verder niet lang. Ik ben niet zo onder de indruk van de een beetje alternatieve pop-rock muziek die ze samen maken. Wanneer ik het zaaltje uitloop dan zie ik dat er mensen wachten om naar binnen te kunnen gaan. Ik kijk even bij Mutua Fides waar the Magnettes beginnen te spelen. Dit vind ik ook zulke vreemde muziek dat ik besluit meteen weer te vertrekken na een paar minuten te hebben geluisterd en ik vertrek naar de Lutherse kerk voor een optreden van Tom Walker, eerst sta ik buiten te wachten tot half een en dan is de muzikant bijna uitgespeeld maar de laatste tien minuten mag ik nog net naar binnen. Vervolgens naar Minerva voor een kort stukje optreden van Pom Poko. Het zit er lekker met een biertje op de trap van het kunstgebouw en het was maar een klein stukje fietsen vanaf de kerk. Vervolgens ga ik naar de VERA voor het optreden van de aanbevolen zeal&ardor. Tegen alle verwachtingen in kan ik de laatste vijf minuten van het optreden nog meemaken. In de VERA werd na dit optreden iedereen gereed gebracht voor de after party en er ging een DJ spelen. De mensen die aanwezig waren begonnen voorzichtig aan te dansen en het feest kan beginnen! Ik heb zelf een ticket voor de afterparty Appelsap gekocht in Oost, een ruime feestgelegenheid in de Oosterstraat. Dit blijkt meer een schoolfeest te zijn voor jongeren en een heleboel jonge MBO scholieren hebben een ticket gekocht voor dit festival. Ik voel me een buitenbeentje en ga rond drie uur naar huis. De volgende dag kan het feest weer beginnen. Ik start in de lutherse kerk bij een optreden van David Keenan, hij kan prachtig zingen en ookal ben ik gauw weer vertrokken, ik ben zeker nog van plan om naar zijn muziek te luisteren op Spotify. Ik kijk nog even bij Alfa Mist in der AA-theater maar dit spreekt me niet aan en ik besluit om helemaal te genieten van een optreden van Foe in de doopsgezinde kerk. Hij is afkomstig uit Frankrijk en kan ookal zo mooi zingen dat je er kippevel van krijgt. Dan volg ik een optreden van VERA in de Machinefabriek. Net als gister is het een van de mooiste podia van het festival en de muziek klinkt waarachtig goed met drums, gitaar en saxofoon. Een beetje vreemd maar wel mooi. Ik ga even langs het open podium ESN play op de Ossenmarkt maar deze band Pale Waves valt ontzettend tegen. Dan naar het gymnasium, daar ben ik ruimschoots op tijd voor een optreden van Ana Curcin van tien over tien tot tien voor elf ongeveer. Anders dan gisteravond heb ik niet zo heel veel zin om naar de optredens te kijken en een beetje met tegenzin fiets ik naar mijn volgende bestemming. Dat is Ulfur Ulfur in Grand theatre. De band rapt in het IJslands op ruige rockmuziek en ondanks dat het niet mijn smaak is, vermaak ik mij prachtig in de grote zaal. Hierna eet ik een broodje joppie van de Febo maar het valt verkeerd en in plaats van dat het me energie geeft wil ik graag naar huis. Ik kijk nog naar Theo Lawrence&The Hearts in Mutua Fides, bij Bruno Belissimo in het News Cafe en D/Troit in Huize maas. Naar huis gaan geeft me op dat moment een goed gevoel en ik denk nooit dat het helemaal verkeerd is om naar huis te gaan wanneer het feest nog in gang is, dan houd je er een keer thuis ook meer een feestgevoel aan over. Het was leuk!!

https://www.eurosonic-noorderslag.nl/nl/